Daha çox8
Daha çox8

Dünya ölkələrinin qızıl-valyuta ehtiyatlarının həcmi nə qədərdir?

posted in: Xəbər | 0

qızıl-valyuta ehtiyatlarıÇin uzun illər ardıcıl olaraq qızıl-valyuta ehtiyatlarının həcminə görə liderlik edir – bu ilin sentyabr ayının sonuna olan məlumata görə, ölkənin aktivləri 3,193 trilyon dollar təşkil edib. İkinci yeri 1,238 trilyon dollarla Yaponiya tutub. Üçüncü yerdə 892 milyard dollarla İsveçrə qərarlaşıb.

2022-ci ildə Rusiya reytinqdə bir pillə irəliləyərək Hindistanı ötüb keçib –  Qərb tərəfindən dondurulan aktivlər də nəzərə alınmaqla, Moskvanın aktivləri 540 milyard dollar, Nyu Dehlinin aktivləri isə 532 milyard dollar təşkil edib.

Reytinq müəllifləri inkişaf etməkdə olan iqtisadiyyatların mövqelərinin möhkəmlənməsi tendensiyasını qeyd edirlər. Xüsusilə, Səudiyyə Ərəbistanı altıncı yerə yüksələrək, Honq-Konq və Cənubi Koreyanı bir pillə aşağı itələyib. Braziliya Sinqapuru keçərək 9-cu pilləyə yüksəlib.

Yerlərin bölgüsündə bəzi dəyişikliklər olsa da, ilk 10-luq bir il əvvəl olduğu kimi qalır. Almaniya və ABŞ müvafiq olaraq, 11-ci və 12-ci mövqelərini qoruyub-saxlayıblar, Fransa 13-cü, İtaliya isə 14-cü yerə yüksəlib. Meksika birdən-birə üç pillə irəliləyərək, 15-ci yerə yüksəlib, Tailand isə əksinə, 13-cü yerdən 16-cı yerə düşüb. Böyük Britaniya iki mövqe itirərək 17-ci, İsrail və Çexiya müvafiq olaraq 18 və 20-ci yerə, Polşa isə 19-cu yerə yüksəlib.

“Böyük iyirmilik”dən (G20) qızıl-valyuta ehtiyatlarına görə ilk 50-liyə həmçinin İndoneziya (21-ci yer), Türkiyə (22-ci yer), Kanada (24-cü yer), Cənubi Afrika (31-ci yer), Avstraliya (34-cü yer) və Argentina da (40-cı yer) daxildir.


 

Sadələşdirilmiş vergi ödəyicisi mükəlləfiyyəti hansı hallarda saxlanılmır?

posted in: Xəbər | 0

Sadələşdirilmiş vergi ödəyicisi mükəlləfiyyəti,Suala iqtisadçı ekspert Anar Bayramov aydınlıq gətirir.

Vergi Məcəlləsinə əsasən, həm əhaliyə pərakəndə satış qaydasında, həm də vergi ödəyicilərinə topdansatış qaydasında mal satan sadələşdirilmiş vergi ödəyicisi olan şəxslər rüb ərzində elektron qaimə-faktura ilə rəsmiləşdirilməli olan əməliyyatların həcmi ümumi ticarət əməliyyatlarının həcminin 30 faizindən çox olmadıqda sadələşdirilmiş vergi ödəyicisi mükəlləfiyyətini saxlayırlar.

Lakin ola bilər ki, vergi ödəyicisi həm əhaliyə mal satır, həm də vergi ödəyicilərinə xidmət göstərir və vergi ödəyicilərinə göstərdikləri xidmətlərin həcmi ümumi əməliyyatların həcminin 30 faizindən azdır. Misal: Kondisionerlərin satışı və quraşdırılması ilə məşğul olan sadələşdirilmiş vergi ödəyicisi əhaliyə 8.000 manat dəyərində kondisioner satıb, vergi ödəyicisinə isə 2.000 manat dəyərində havalandırma və quraşdırma xidmətləri göstərib. Vergi ödəyicilərinə göstərilən xidmətlərin ümumi dövriyyədəki payı:

2.000:(8.000+2.000) = 20%.

Bu halda vergi ödəyicilərinə göstərilən xidmətlərin dəyəri ümumi dövriyyənin 30 faizindən az olsa da, ödəyicinin sadələşdirilmiş vergi ödəyicisi olmaq hüququ məhdudlaşdırılır. Çünki Vergi Məcəlləsinin 218.6.1 və 218.6.2-ci maddələrinə əsasən, vergi ödəyicisinin sadələşdirilmiş vergi ödəyicisi olmaq hüququ o zaman saxlanılır ki, 30%-lik limit yalnız topdansatışın həcminin ümumi ticarət dövriyyəsindəki xüsusi çəkisinə görə nəzərə alınsın. Həmçinin limit vergi ödəyicilərinə göstərilən xidmətlərin həcminin göstərilən ümumi xidmətlərin həcmindəki payına görə müəyyən edilir. Qarışıq əməliyyatları aparan şəxslər üçünsə 30%-lik limit müəyyən edilmir.


2023-cü il üçün əməkhaqqı fondundan işəgötürənin öhdəliklərinin hesablanması qaydası


Mühasibat uçotu elm kimi

posted in: Məqalə, Xəbər | 0

mühasibat uçotu(Accounting as a Science) – iqtisadi subyektlərə münasibətdə idarəetmə qərarlarının qəbul edilməsini informasiya ilə təmin edən insan fəaliyyətinin bir sahəsi kimi mühasibat təcrübəsinin inkişaf tendensiyalarının izahına, proqnozlaşdırılmasına və formalaşmasına həsr olunmuş elmi biliklərin bir sahəsidir.

Beləliklə, mühasibat uçotunun bir elm kimi rolu üçdür: birincisi, mövcud təcrübənin izah edilməsindən, ikincisi, onun inkişaf tendensiyalarının proqnozlaşdırılmasından, üçüncüsü, bu meyllərin formalaşdırılmasından və nizamlanmasından ibarətdir.

Praktiki fəaliyyət kimi mühasibat uçotu bir neçə minilliklər ərzində, elm kimi isə 19-cu əsrin ortalarından inkişaf etmişdir. Mühasibat uçotunun mahiyyətini insanın elmi fəaliyyətinin konkret növü kimi formalaşdırarkən, iki əsas yanaşmanı ayırd etmək olar: prosedur-metodiki və prosedur-məqsədli.

Ən elementar, sistemləşdirilməmiş və qeyri-rəsmi formada prosedur-metodiki yanaşma artıq italyan mühasiblərinin erkən əsərlərində yer almışdı, xüsusən də onun mahiyyətini mühasibat uçotunu “… işləri lazımi qaydada və lazım olduğu tək görmək” kimi başa düşən Paçolinin kitabında elə bu cür də təqdim olunur.

Ona görə də mühasibat uçotunun bir elm kimi başa düşülməsinə yanaşmanın mahiyyəti müxtəlif təcrübələr nəticəsində yaranmış uçot prosedurunu rəsmiləşdirmək və izah etməkdən ibarət idi. Prosedur-metodiki yanaşmanın kvintessensiyası mühasibat uçotunun normativ nəzəriyyəsi kimi tanınan mühasibat uçotu əsaslarının nəzəri konstruksiyalarının məcmusudur.

Əslində peşənin maraqları əsasında formalaşan bu nəzəriyyə çərçivəsində mühasibat və hesabatlarda nəyin və necə əks olunmalı olduğu, mühasibin riayət etməli olduğu metod və prosedurların sistemləşdirildiyi və bunun sayəsində şirkətdəki real vəziyyəti etibarlı şəkildə əks etdirən hesabatların formalaşdırılmasının mümkün olacağı müəyyən edilir.

Hesab edilir ki, mühasibat uçotunun normativ nəzəriyyəsinin əsasları 20-ci əsrin əvvəllərində Şerom (1846 – 1924) və Q. Nikliş (1876 – 1946) tərəfindən qoyulmuşdur.

Prosedur-məqsədli yanaşma daha sonra – 19-cu əsrin sonlarından, mütəxəssislər mühasibat uçotunun faktiki uçot proseduru üçün deyil, ilk növbədə bu sözügedən sahibkarlıq subyektinin fəaliyyətində hər hansı formada maraqlı olan insanların ehtiyaclarını ödəmək üçün lazım olduğuna diqqət yetirməyə başlayanda inkişaf etməyə başladı.


Müasir mühasib və auditorun peşəkar xüsusiyyətləri


Başlanğıcda mühasibat uçotu nəzəriyyəçiləri bunu yalnız müəssisənin idarəetmə sisteminin təkmilləşdirilməsinə töhfə verən bir sıra metod və vasitələrin məcmusu kontekstində nəzərdən keçirdilər. Bu halda müəsisə rəhbərlərinin maraqları ön plana çıxırdı, onların vəzifəsi isə bildiyiniz kimi, mənfəətin əldə olunmasını təmin etmək üçün şirkətin resurslarından ən səmərəli şəkildə istifadə etməkdir.

XIX əsrin sonu – XX əsrin əvvəlləri dövrü kapital bazarlarının formalaşmasının sürətlənmiş prosesi ilə xarakterizə olunurdu. Buna görə firma sahiblərinin maraqlarına diqqət yetirmək olduqca təbii görünürdü.

Mülkiyyətçini ilk növbədə sərmayə kimi yatırdığı kapital və onun artmı maraqlandırdığından, belə bir məhdudiyyət ona gətirib çıxardı ki, məqsədi müəssisənin əmlakının dəyərini və öz kapitalının miqdarını müəyyən edən mühasibat uçotu müasir elmin bir sahəsi kimi başa düşülməyə başladı.

Mühasibat uçotuna bir elm kimi baxışlar sürətli templərlə təkamül etməyə başladı və artıq 20-ci əsrin üçüncü rübündə neoklassik maliyyə nəzəriyyəsinin inkişafı və onun mühasibat uçotu praktikasına şübhəsiz təsiri ilə əlaqədar olaraq, mühasibat uçotunun nəzəri əsaslarını inkişaf etdirərkən, onu fəaliyyət sahəsi kimi dərk etməyə  başladı ki, bunun nəticələri təkcə əsas şəxslər – idarəedicilər və mülkiyyət sahibları üçün deyil, daha geniş şəxslər dairəsi – o cümlədən kreditorlar, kontragentlər üçün də maraq kəsb etməyə başladı.

Nəticədə 1970-ci illərin sonlarında mühasibat uçotunun nəzəri əsaslarının qurulmasında pozitivist uçot nəzəriyyəsi kimi tanınan yeni bir istiqamət yarandı.

Mahiyyəti göstərişdən ibarət olan normativ nəzəriyyədən, yəni, arzu olunan hesabatın formalaşmasına imkan verən metod prosedurların ümumiləşdirilməsindən (əsas sual – bu hesabatı formalaşdırmaq üçün nə etmək lazımdır?) fərqli olaraq, pozitivist nəzəriyyə əsas diqqəti izaha və proqnozlaşdırmağa yönəldir (əsas sual – biz haradayıq və niyə oradayıq və bizi mühasibat uçotu təcrübəsi sahəsində gözləyir ?).

Bu nəzəriyyə tam şəkildə R. Uots və C. Zimmermanın işləyib hazırladıqları ilə təmsil olunur.

Pozitivistlərin təsiri “dəyər”, “bazar qiyməti”, “ədalətli qiymət”, “risk”, “aktiv bazar” və s. terminlər ilə zəngin olan ən son beynəlxalq mühasibat uçotu və hesabat standartlarında aydın şəkildə özünü göstərir.


Mühasibat uçotu və onun bazar iqtisadiyyatında yeri


ƏDV ödəyicisi qismində qeydiyyatın qüvvəyə minməsi qaydası

posted in: Xəbər | 0

ƏDV ödəyicisiQanunvericiliyə əsasən, ƏDV ödəyicisi qismində qeydiyyat könüllü və ya məcburi ola bilər. Mövzunu maliyyə mütəxəssisi Vüqar Mirheydərov şərh edib.

Sahibkarlıq fəaliyyəti ilə məşğul olan, ardıcıl 12 aylıq dövrün istənilən ayı (ayları) ərzində vergi tutulan əməliyyatlarının həcmi 200.000 manatdan çox olan şəxslər, o cümlədən ictimai iaşə fəaliyyəti ilə məşğul olan və Vergi Məcəlləsinin 218.1-ci maddəsi ilə müəyyən edilmiş hüququndan istifadə etməyən şəxslər ƏDV ödəyicisi kimi məcburi uçota alınmalıdırlar.

Vergi Məcəlləsinin 218.1-ci maddəsində qeyd edilən hüquqdan istifadə etmək istəyən vergi ödəyiciləri isə yuxarıda göstərilən 200.000 manat gəlir həddini keçdikdə sadələşdirilmiş vergi ödəyicisi kimi qalmaq hüququndan istifadə etmək niyyətində olduqlarını vergi orqanına bildirərək 8% dərəcəsi ilə sadələşdirilmiş vergi ödəyiciləri kimi fəaliyyətlərini davam etdirirlər.

ƏDV ödəyicisi qismində qeydiyyat:

  • ardıcıl on iki ay ərzində 200.000 manat həddi keçdikdə – bu artıqlığın baş verdiyi aydan sonrakı ayın birinci günündən;
  • bir əməliyyat çərçivəsində 200.000 manat həddi keçdikdə – bu əməliyyatın həyata keçirildiyi andan əvvəlki andan qüvvəyə minir.

Misal 1: Fərz edək ki, “UUU” MMC-nin 2021-ci ilin martından 2022-ci ilin yanvarına qədər olan dövr üçün vergi tutulan əməliyyatlarının həcmi 175.000 manat təşkil edib. 2022-ci ilin fevral ayında şirkət 30.000 manat dəyərində satış həyata keçirib. Beləliklə, şirkət ƏDV ödəyicisi kimi qeydiyyat üçün dərhal müraciət etməyə borcludur, qeydiyyat isə 2022-ci il martın 1-dən qüvvəyə minir.

Misal 2: İndi fərz edək ki, “QQQ” MMC 2022-ci ilin aprel ayında 350.000 manatlıq bir satış edib. Bu halda, şirkət həmin əməliyyatın tarixindən əvvəl ƏDV məqsədləri üçün qeydiyyatdan keçməyə müraciət etməyə borcludur. Bu o deməkdir ki, 350.000 manat əməliyyatdan ƏDV ödənilməlidir.

Sahibkarlıq fəaliyyəti ilə məşğul olan şəxs ƏDV məqsədləri üçün könüllü qeydiyyat üçün müraciət edə bilər. Bu halda ƏDV məqsədləri üçün qeydiyyat ərizənin verildiyi gündən sonrakı ayın birinci günündən qüvvəyə minir.

Mülkiyyətində və ya istifadəsində olan avtonəqliyyat vasitələrində yük və sərnişin daşımaları ilə məşğul olan şəxslər aşağıdakı şərtlərə cavab verdikdə yanvarın 31-dək ƏDV-nin məqsədləri üçün könüllü qeydiyyat üçün müraciət edə bilərlər:

  • göstərilən xidmətlərin dəyərini və alınmış malların (işlərin və xidmətlərin) dəyərini bank köçürməsi yolu ilə ödəmək;
  • digər vergi ödəyicilərinə göstərilən xidmətlərdən gəlirləri və elektron qaimə-fakturalar üzrə gəlir əldə etmək xərclərini tərtib etmək;
  • göstərilən xidmətlər üzrə əməliyyatların uçotunu vahid mərkəzləşdirilmiş elektron sistemdə aparmaq və vergi orqanının bu sistemə məsafədən çıxışını təmin etmək.

Vergi ödəyicisinin ərizədə göstərdiyi qeydiyyatın qüvvəyə minməsi tarixi Vergi Məcəlləsinin 85.4-cü maddəsində göstərilən 3 il müddətdən çox olmamalıdır. VM-nin 85.4-cü maddəsində göstərilən 3 illik dövr bitdikdən sonra vergi ödəyicisi tərəfindən ƏDV-nin dəqiqləşdirilməsinə və əvəzləşdirilməsinə yol verilmir.

Vergi ödəyicisinin vergiyə cəlb olunan əməliyyatlarının ümumi məbləği əvvəlki tam 12 təqvim ayı ərzində 100.000 manatdan çox deyilsə, Vergi Məcəlləsinin 158.1-ci maddəsində nəzərdə tutulan hallar istisna edilməklə, vergi ödəyicisi ƏDV-nin məqsədləri üçün son qeydiyyatın qüvvəyə mindiyi tarixdən etibarən bir il keçdikdən sonrakı istənilən vaxt qeydiyyatın ləğv olunmasına dair ərizə verə bilər. ƏDV-nin məqsədləri üçün qeydiyyatın ləğv olunması vergi orqanına qeydiyyatın ləğv edilməsinə dair ərizənin verildiyi gün qüvvəyə minir.

Mənbə: vergiler.az


İstehlakçı kassa çekini itirdikdə, ona dublikat verilməlidirmi?


1 449 450 451 452 453 454 455 2. 387
error: Content is protected !!